Insuline : het hormoon dat je vet stevig vasthoudt

Veel vrouwen vechten met hun gewicht. Als vrouw 40+ lijkt het helemaal lastig om je ideale gewicht te bereiken of zelfs maar te behouden. De sleutel tot succes is het hormoon insuline. Als ik het kan, kan jij het ook !

Insuline zorgt voor energie in je cellen

Je lichaam heeft energie nodig, dat is logisch. Door het eten van suiker of geraffineerde koolhydraten (is ook een vorm van suiker) krijg je een snelle boost energie. Met suiker bedoel ik suikers in allerlei vormen zoals honing, koek, snoep, gezoete yoghurt, vruchtensappen, agavesiroop, en zelfs gedroogd fruit. Deze energie krijg je omdat het eten van deze suikers ervoor zorgt dat het glucosegehalte in je bloed stijgt. Dit wordt ook wel je bloedsuikerspiegel genoemd. Zodra je bloedsuikerspiegel stijgt, krijgt je alvleesklier een seintje om het hormoon insuline aan te maken. Insuline is namelijk nodig om de glucose naar je cellen te brengen waar ze nodig zijn om energie te geven. Dit kunnen je spiercellen zijn maar ook cellen in je hersenen zodat je helder kunt denken. Is er een overschot aan suikers dan slaat het lichaam dit op in de voorraadkamer voor barre tijden: je vetcellen. Door dit alles daalt je bloedsuikerspiegel weer. Tot zover is er niets aan de hand, je lichaam werkt perfect.

Verstoringen van je bloedglucosespiegel

We zijn niet gebouwd als mens op de overvloed van (zoete) voeding en granen die we heden ten dage hebben. We zijn gebouwd op schaarste. Door het te vaak en teveel eten van suikers/geraffineerde koolhydraten raakt je bloedsuikerspiegel uit balans. Je krijgt dan eerst een piek en nadat de insuline haar werk heeft gedaan ontstaat er een dal. Dit herken je misschien wel als een lunchdip; na het eten van vier boterhammen met een kop koffie voel je je moe. Eigenlijk heb je nog zin in een mars. Of je krijgt een dinerdip na het eten van een bord pasta. Languit op de bank lijkt de enige aantrekkelijke optie. Herkenbaar? Dat is het dal in je bloedsuikerspiegel. Je insuline heeft dan zo hard gewerkt dat er een dal is ontstaan in je bloedsuikerspiegel.

Insuline; het vetopslag- en vetvastzet hormoon

Het nadeel van teveel en te vaak insuline in je bloed is dat je cellen het vermogen verliezen om te reageren op deze insuline. Hierdoor gaat je lichaam nóg meer insuline aanmaken, want je bloedsuikerspiegel móet naar beneden. Een voortdurend hoge insulineproductie verstoort je stofwisseling. Onthoud dat zolang er insuline in je bloed circuleert, je lichaam stopt met het verbranden van vet. Dat is logisch want er is immers genoeg energie te halen uit de glucose in je bloed. Gebeurt dit echter vaak en veel dan gaat je lichaam je vet gewoon vastzetten. Het lijkt er immers op of je je vet nooit nodig hebt voor gebruik van energie, er is altijd energie te halen uit je bloedsuiker. Je lichaam “vergeet” als het ware dat het ook je vet kan verbranden om energie te krijgen. Ook als je minder gaat eten.

We leven in een constante zomer

Ons lichaam werkt nog zoals in de oertijd. In de oertijd hadden we toegang tot suikers in de zomer en de vroege herfst; dat was het moment dat het fruit aan de bomen hing, er koolhydraatrijke knollen uit de grond konden worden geoogst en de bijen honing hadden geproduceerd. Het was tevens het moment dat het lichaam zoveel mogelijk vet moest gaan opslaan voor de lange winter. Het lichaam is nog steeds gebouwd op vetopslag als het zoetigheid te verwerken krijgt. Het is ons overlevingsprincipe. Het probleem is nu alleen dat we onszelf de zoetigheid het hele jaar door geven en niet alleen in de zomer.

Hoe minder gevoelig je bent (geraakt) voor insuline, hoe meer vet je lichaam opslaat. In plaats van je spier- en hersencellen worden je vetcellen bevoorraad. Waardoor jij suikers blijft eten omdat je het gevoel hebt dat je steeds energie tekort komt. Dat klopt ook!  Je lichaam schreeuwt om energie maar de overdaad aan insuline heeft je stofwisseling verstoord. Andersom geldt ook: hoe gevoeliger je lichaam is voor insuline, hoe meer suikers er naar je spieren en hersenen gaan om te worden verbrand, om je energie te geven.

Ben jij ongevoelig voor insuline?

Het eerste stadium van ongevoeligheid voor insuline, ook wel insulineresistentie genoemd, bevat kenmerken als: enorme trek in suikers en koolhydraten, emotie-eten, dikker worden in de taille (zwembandje), steeds meer moeite om af te vallen, vermoeid na een maaltijd, over het algemeen laag energieniveau, hoog cholesterol, last van maagzuur, slapeloosheid, onregelmatige menstruatie.

De gouden tip: breng je bloedsuikerspiegel in balans

De enige oplossing is dus je bloedsuikerspiegel weer in balans te brengen en ervoor te zorgen dat er geen pieken en dalen ontstaan. Dan gaat je lichaam langzaam weer over op vet verbranden. Het goede nieuws is, dat dat helemaal zo moeilijk niet is.  Daarnaast wil ik nog het volgende toevoegen:

1. Wees je ervan bewust dat koffie, alcohol, snelle koolhydraten, zetmeel, chemische E-nummers in je voeding en stress in je leven ook zorgt voor een insulineboost. Het gaat dus niet alleen om zoetigheid. Probeer al deze elementen ook langzaam maar zeker af te bouwen.

2. Wees geduldig en lief voor jezelf. Heb je al 20 jaar overgewicht dan kan je daar op je 50ste echt vanaf komen, maar het zal tijd vergen. Geef niet op als je bent gezwicht voor een stuk chocola . Geniet ervan en pak gewoon de draad weer op. Zie het niet als een dieet maar als werken aan je vitaliteit en gezondheid. Heb een mooi doel voor ogen en visualiseer dat als je het even moeilijk hebt. Dat helpt. Echt!

Sluit Menu
×
×

Winkelmand

%d bloggers liken dit: